Chick flick addict

Gisterenavond voor de 237 ste keer naar Pretty Woman gekeken op de telesivie. Julia Roberts met gigantische kaplaarzen, Richard Gere met epaulettes ter grootte van die van een American football player, foute sportwagens, nog foutere limousines,... Niets van dit alles slaagt er in ook maar enige vorm van objectiviteit omtrent de kwaliteit van de film tot mij te brengen. Zolang er maar enigszins romantiek, humor, prinsen en witte paarden te bespeuren zijn, is Sealion verkocht. Valt als een baksteen van een 20 meter hoge stelling. Of beter: dwarrelt als een verliefde puber zwijmelend en met glazige ogen voor het scherm neer.

Pretty Woman, Notting Hill, Four Weddings and a Funeral, Love Actually, First Knight, Pride and Prejudice,... you name it en ik heb hem waarschijnlijk al minstens 4 keer gezien. Vooral de elastieken relaatsies (Scarlet O'Hara and Rhett Butler, Ross and Rachel, Kate and Sawyer, Baby and Johnny, Sandy and Danny...) dragen mijn voorkeur. Waarbij ik dan (meestal luidop) een 'Idioot, kus haar dan!' richting beeldbuis slinger.

Oh yes, I'm some pretty damn good material voor allerhande Wijf tv's en Vitalinea zenders. Gelukkig hebben we geen kabeltv (zelfbescherming noem ik dat :s).

In het echte leven echter ben ik helemaal niet zo romantisch aangelegd. Complimentjes en romantic gestures vanwege my fabulous boyfriend worden meestal proestend met een 'Allez jong, doedekeer gewoon!' weggewuifd. Op zo'n momenten neemt de macha within me het namelijk over van my inner Elisabeth Bennet, hevig verlangend naar een vurige kus van haar Mister Darcy. Toch hoop ik dat deze laatste ooit de overhand krijgt... Kwestie van mij ooit toch eens volledig 'swept of my feet' te voelen zonder dat het gemene Sealion-duiveltje op mijn schouder in mijn oor tiert hoe geweldig onnozel en cliche het allemaal wel niet is...

*zucht en kruipt met een doos Kleenex in de zetel*

What 'leuve' can do...

...of hoe een 13-jarig meisje reeds vroeg vicious schoonmoedercapaciteiten kan vertonen. De kleindochter van de buurvrouw is namelijk een heel klein beetje veel verliefd op my fabulous boyfriend. Maar zoals dat wel eens het geval wil zijn bij tienermeisjes in leuve, durft ze uiteraard geen woord zeggen tegen my fabulous boyfriend himself. Daarom wordt ik elke avond, wanneer ik thuiskom van het werk, getrakteerd op volgende ondervragink:

• zij: Dag.
  
• ik (met grote inwendige zucht): Hallo.
• zij: Hoewis't?
• ik (met grotere inwendige zucht): Goed.
• zij: Is uw vriend al thuis?
• ik (met immense inwendige zucht): Neen.
• zij: Wanneer komt u vriend thuis?
• ik (Waarom, ga je er iets tegen zeggen misschien?): Straks.
• zij: Gij zijt wel vroeger thuis dan uw vriend he?
• ik (Ja hallo! Ik begin ook 2 uur vroeger!): Ja.
• zij (op gebiedende toon): Dan gaat gij nu koken voor uw vriend?
• ik (Oh God, ligt die voordeur nu verder dan normaal?): Ja.
• zij: Vindt uw vriend lekker wat gij kookt?
• ik (Ze hebben die voordeur echt wel verplaatst!): Natuurlijk.
• zij: Ik kan ook goed koken.
• ik (Ah! De voordeur, eindelijk!): Allez...
• zij: Dag he.
• ik (opgelucht as hell to made it alive): Daag.
• zij: Tog morgen.
• ik (My God. My God. Why have you forsaken me?): Ja.
  
• zij: Doe de groetjes aan uw vriend.
• ik (Aaarch!): Jaja.
• zij: Niet vergeten he!
• ik (Knarsetand, knarsetand): Nee nee.
  

At first I thought it was cute. Now it's just bloody annoying!

Jesus Camp

Gisterenavond naar Docville geweest om de pretty disturbing documentaire Jesus Camp te bekijken. Een joch van 10 jaar (met een wel heel fout kapsel by the way): 'at 5 years old I got saved', een familie voor het avondmaal: 'We pledge allegiance to the Christian Flag', creationisme, 8-jarigen die in trance met de armen in de lucht al huilend en stuiptrekkend 'I love you God' tieren,... Creepy, very very creepy.

Blogpost specialement pour les vieux schnock!

Ce n'est pas parce qu'on a un certain age, qu'on peut se permitter de rouler en vélo partout sur la route. La ligne au milieu de la route: ce n'est pas pour marquer la frontière de la piste cyclable!

Dit noemt men dan een Franse colère. Alstoeblieft, dankoewel!

Kokeneten

Enkele dagen geleden werd op intitiatief van deze dame Kokeneten.be in het leven geroepen. Een blog over eten en alles wat daar enigszins iets mee te maken heeft. Een groot aantal world famous (for me that is) bloggers werken reeds mee, including me, myself and I! *Auma Gaad, I'm like totally socializing on the internet enal!*

Ik hou nu eenmaal enorm van eten en alles wat daar enigszins iets mee te maken heeft. Voornamelijk het aspect opeten dan. Het aspect afwassen en opruimen kan me minder bekoren... but waddehek, wat is een kookblog zonder restaurant-reviews :D ?

Het geluid...

... van de dag is met voorsprong: afkolven! En geloof mij, het geluid gaat door merg en been. Of beter door vloer en plafond van respectievelijk het tweede en het eerste verdiep bij ons 'oep 't werk'. Dat doet een mens al eens twee keer nadenken over al dan niet borstvoeding geven...

Note to mom and dad: don't worry, zover is het nog niet.

Cimbaalhoofdpijn

Picture this: een supergemotiveerde 8-jarige die tijdens zijn tweede repetitie van de plaatselijke harmonie de cimbalen mag bespelen. En picture this: mijn hersenpan tussen die cimbalen.

Yes, yes ladies and gestlemen, het heeft eens een weeksen geregend en ten huize Sealion heeft de 'Znodballink' toegeslagen. My fabulous boyfriend en ik liggen uitgeteld in de zetel, de Kleenexdoos plunderend en af en toe een denderende 'pepe Rene' hoest ten berde brengend, gevolgd door een kreunend 'aaaarrch'.

*aaaarrch*

Woeshj

Hamai, al de hele week wind op kop om naar 't werk te fietsen. Mijn hespen worden stevig getraind en wat betreft mijn ceejootwee-reductie in het kader van het 'ik kyoto' project, het zal ietskes minder worden you guys, want wanneer ik uiteindelijk achter mijn bureau plof, hijg ik even hard als Margriet toen die indertijd de drie trapjes van een podium moest opklimmen.

*wappert zichzelf wat koelte toe*

We hebben nieuwe buren in de blok. Al meer dan twee weken. Nog nooit gezien. Laat staan gehoord (maar dat kan ook aan onze dove onderbuurmefrou liggen die haar telesivie steeds op Rock Werchter luidsterkte heeft staan). Ik ben gelijk een beetje curieus. Zou ik een stoofschotel maken? Of een ei gaan lenen?

Teleurstelling is...

na lang gezwalp tussen karren vol kinderen en boodschappen en vele spectaculaire ontwijkingsmanoevres van ontieglijk traag bewegende 'ik-heb-alle-tijd-van-de-wereld-want-ik-ben-gepensioneerd-
en-mijn-hobby-is-in-de-weg-lopen-van-de-haastige-vlug-nog
-even-naar-de-winkel-na-het-werk-medemens' bejaarden, aankomen aan de beenhouwerij van de Colruyt en merken dat er deze keer geen proevertjes worden aangeboden van een of andere vreemdsoortige kippenburger.

Genant

Met de (oh, goodie!) mond open in slaap vallen in de camion nadat je een ganse dag gekeken hebt naar het werk van de veldwerkers zonder zelf de handen uit de mouwen te mogen steken (wegens tekort aan forsballen :s en ervaring, ik ben dan ook nog steeds in mijn jobopleidingfase hey folks!).

Look mommy, I'm all grown up now!

Meet my desk! Alwaar ik met een grote-mensen-blik naar mijn scherm zit te staren, ookal ben ik gewoon de gazette aan het lezen :D
To do, to make it all a bit more comfy enal: dit excuus voor een Sanseveria stilletjes naar de eeuwige jachtvelden laten gaan (ik heb het altijd al gezegd: ik ben maar een salonbioloog, no triestige vrouwentongen for me!),
en vervangen door deze prachtige Phalaenopsis:

Create your own visited country map

Vandaag:


Hopelijk binnen 50 jaar:

create your own visited country map

Waterman roept Merlina

Dankzij Lilith (ik weet het, de link is misschien niet zo sterk dan de band tussen Annemieke en Rozemieke, but hey, de os is er om vandaar op de ezel te springen zeg ik altijd!), kreeg ik deze ochtend een plotse aanval van 'nostalgitis'. Jaaaaah! Merlina! Met "Alles is tiptop in orde" Napoleon! En Polycarpus Fernandus Augustus 'Pol' Tack! En Evarist de Computer! En Sardonis met de sardonianen! En de parafix! En Stratego! En... *euhm, valt het op dat ik een die hard fan was/ben?*

"Efficiënt en discreet wordt de waarheid compleet, want al is het mysterie nog zo groot, Merlina legt de waarheid bloot."

Working nine to five

Holy smoke! Zo'n nine to five job kruipt ook niet in de kouwe kleren! Het enige waar ik 's avonds nog toe in staat ben, is languit in de zetel liggen, en zuchten. Yes, I know, I'm big woes enal. Ik was zelfs niet in staat om vanuit mijn luie zetel een blogje te posten. Zo had ik iets kunnen schrijven over mijn fantastische weekend op de World Series van Renault op het circuit van Zolder (werken het weekend voor je aan je allereerste grote-mensen-job begint is happy happy joy joy!). I kid you not, vorig weekend waren er geen Johnny's, Marina's, Kevin's, Kimberly's, Kenji's, Shania's en Andre's meer te vinden in de rest van Vlaanderen. Ze liepen allemaal in Zolder een shitload aan gratis petjes, balpennen, foldertjes en oordopkens te verzamelen. Verder werd ik ook (gratis en voor niets!) getrakteerd op mannen met blote navelbuiken, mannen met witte driekwartbroeken, mannen met mouwloze t-shirtjes (the horror!), mannen met prikkeldraadtattoo's op de bovenarmen en vooral: mannen die denken dat het dragen van lage enkelkousjes in sandalen minder erg is dan gewone kousen in sandalen (no way, Jose!). Dit alles omgeven door een bieradem waarvan alle tulpen uit Amsterdam slap van gaan hangen. C'etait fantastique!

But hey, I had fun! (vooral mijne portemonnee dan :D)

Working girl

Als alles goed gaat ben ik vanaf maandag een element van de verzameling van de werkmenschen. Jawaddedadde! *doet spastisch vreugdedansje*

En wat doet een mens nadat hij vernomen heeft dat hij centjes gaat verdienen? Inderdeadio! Die nog te verdienen centjes op voorhand al uitgeven op de eerste de beste plaats! In mijn geval was dit de lokale tennisclub, en zodoende heb ik mij dan maar meteen een lidkaart aangeschaft! Kwestie van die Sporty Sealion nog wat het vuur aan de schenen te leggen...

Parijs-Roubaix

Kijkend naar het podium van Parijs-Roubaix: waar zijn die typische wielerklakskes naartoe? Hoe kan je nu nog geloofwaardig overkomen als Flandrien zonder zo'n fantastisch petje op het hoofd?

Sporty Sealion

Twee jaar geleden kocht ik deze:
Vorig jaar kocht ik dit:
Twee weken geleden kwam dit in onze bleekblauwbetegelde badkamer (very vintage!) terecht:

Nu nog trachten op stap te gaan met deze mevrouw:
want mijn jaloezie op al die strakke Sportkotkonten die hier dagelijks voorbij de deur lopen begint stilletjesaan groter te worden dan mijn dislike om met paarse kop en hijgend als een zwarte labrador in de Sahara-zon rond te hossen in Heverlee-bos. Bij deze hoop ik dus door mijn goed voornemen oep tinternet te plaatsen toch enigszins invloed te kunnen uitoefenen op mijn notorious uitstelgedrag wat lopen betreft. Let's see...

Thinky winky

Ik denk dat ik te veel nadenk. Tenminste, dat denk ik toch... Spijtig genoeg is dat nadenken niet evenredig verdeeld over de dag. Ik kan een ganse dag happy, gay and totally mindless rondhuppelen, om dan 's avonds in mijn bedje te kruipen en te constateren dat iemand daarboven het licht heeft aangedaan. Joy!

Zullen deze avond hoogstwaarschijnlijk de revue passeren voor een herkauwsessie van de voorbije dag:

• verloren rijden in de haven van Antwerpen;
• daardoor te laat komen voor mijn sollicitatiegesprek (talk about first impressions!);
• megahard sucken in die psychoanalytische vraagjes op dat sollicitatiegesprek (beschrijf je eigen karakter, wat is je slechtste karaktertrek,... pffff, I dunno!).

Toen ik klein was probeerde ik slapeloosheid op te lossen door mezelf te verplichten om verhaaltjes te dromen van de smurfen of de snorkels. Benieuwd of dit nog werkt...

En in het paasweekend...

... trakteer ik mezelf op deze klepper: