Streng maar rechtvaardig

My fabulous boyfriend, de strenge huisdieropvoedkundigenaar:

'Hector, foeikes he!'

't Is raar enal

't Is raar hoor, dat bloggen...

Je kijkt stiekem binnen in het leven van total strangers, volgt elkaars projectjes op, leeft mee, vergelijkt, wacht vol spanning op een volgend postje en wordt zelfs een beetje kregelig wanneer dit wat te lang op zich laat wachten.

't Is raar hoor...

Dat ik vroeger altijd de eerste was om te lachen wanneer ik vernam dat mensen elkaar enkel kenden van op tinternet. En dat ik nu zelf zo iemand ben.

't Is raar hoor...

Dat sommige mensen mijn verhaal onderbreken met een 'jaja, ik heb het gelezen hoor', of plots naar dingen vragen waarvan ik zeker ben dat ik ze nog niet aan hun verteld heb.

En toch...

was de steek door mijn hart toen ik triest nieuws las, helemaal niet raar, maar volkomen normaal. Net als de vreugde die ik voelde toen ik my fabulous boyfriend toeriep: 'Ukkiemoon is geboren!'; en hij zijn duimen in de lucht stak; de trots die ik voelde toen 'den oudste' zijn rijbewijs haalde; of de schaterlach die onze kater wakkerschudde, waarna ik getrakteerd werd op een beschuldigende blik en een verontwaardigde miaf.

Want hoewel het soms raar kan zijn, is het vooral geweldig fijn. Dat bloggen.

Van 'Aai doe end aai love joe'

Gisteren naar een trouwfeest geweest waar de bruidegom als eerste met de das rond het hoofd liep rond te hossen met de, op geen enkel trouwfeest ontbrekende, zatte tante (I shall call her 'Tante Vera'). Terwijl de bruid nood had aan gewichtjes aan haar mondhoeken om die gelukzalige smile wat te temperen.

En daar wordt een mens ook wel een klein beetje gelukkig van... Ja hoor.

IMHH-weekend

... ofte het 'Iet mag het hebben' weekend in Ambleteuse.

Kamperen, fantalcool drinken, bbq'en, vissen, krabben vangen, wandelen, tetteren, romantiek, luidruchtige naburige sekstenten (naburig als in: niet op onze camingspot, let that be clear!), verbranden en bijgevolg 's avonds als een bende rode gloeilampen rond de tafel zitten, huppeldepupdansjes van contentement, moules frites in antieke interieurs, jeu de boules, zon zee en ztrand, fossielen zoeken, cap blanc nez, mensen kijken, zotte foto's trekken, snel werkende porto, knalroze ijscrèmekarretjes, zeer enthousiast platgetrapte bekertjes, blueberry muffins en cartooncookies,...

met Leuven kermis als afsluiter, inclusief smoutenbollen en schietkramen bien sur! Zo mag het elk weekend zijn (behalve de luidruchtige sekstent dan)!

Allez zeg, make up your mind!

*kruist in stilte alle vingers en tenen*

En zo weet ik dat...

... de bananenmuffins vanop Kokeneten geslaagd zijn.

Wiiiieeeee...

...kend!

De belofte van

• uitslapen
• slenteren door 't stad
• dingen kopen die we niet nodig hebben
• rare vegetarische gerechten proeven in de Greenway
• cocktailtje drinken en mensenkijken
• gaan eten (again)
  
• filmpje meepikken

Eventueel ook iets echt actief, maar daar zijn we nog niet zeker van :)

And a far bigger NOOOOOOOOO!

Noooooooooo!!!

*loopt naar de winkels voor een stevige hamsteractie*

Likes and dislikes

I like food. Geen geheimen tot dusver, ze noemen ons niet voor niets 'de boeferkes'. Als kind waren er echter meerdere dingen die ik niet lustte. Zo vond ik frietjes niet lekker (blasphemy!), dronk ik geen cola, at ik geen chips en lustte ik ook geen spaghetti (dankzij 'De Griezels' van Roald Dahl waar meneer en mevrouw Griezel wormen tussen de spaghetti draaien :-) ).

But I'm totally over that! Now I like food very much indeed, want ik heb ontieglijk lang moeten nadenken om een 5-puntig lijstje op te stellen van dingen die ik ab-so-luut niet lust:

• koffie (no doubt about that, koffie is voor mij totally icky, om nog maar te zwijgen van de coffee-breath bij andere mensen *huivert*)
• crème au beurre (volgens mij te wijten aan een overdosis javanais'kes in mijn jeugd)
• blanquette, een soort stoofpot van kalfsvlees in een witte, romige saus
• muesli met rozijnen (muesli zonder rozijnen is wel yummie, en rozijnen apart ook)
  
• melkchocolade (vooral de koetjesreep-versie)
  

Anderzijds zou ik dan weer een moord begaan voor:

• moelleux au chocolat
  
• fois gras (sorry Michel)
  
• verse pasta met bospaddestoelen en truffel
• warme banaan met gesmolten chocolade (fondant, always fondant) op de BBQ
• merg uit het mergpijpje van een schapenbout op een stukje bruin brood met flink wat peper en zout

*slik*

En jullie, lieve lezers (dag mama, dag papa!)?

Hapje tapje

Wat Hector al kan na 1 week chez nous:

• huppelen
• de kattenbak als ubercool speelgoed interpreteren
• tot aan mijn middel omhoogkruipen via mijn broekspijp
• wee on the wii
• met zijn voorpootje in zijn eten gaan staan
• vergeten dat er zoiets als zwaartekracht bestaat
• de zetel inpalmen
• steal the thunder van een 3 maanden oude, ook heel schattige (mensen!)baby
• ons doen uitkijken naar een huisje met een tuin ipv een appartement met 1 vierkante meter terras
• heel hard bleiten wanneer we een douche nemen
• en daarjuist: een protje laten en daar heel hard van verschieten
  

Cultural coolness

Gisterenavond waren we op een feestje. En Antje De Boeck was daar. En er was life jazz-muziek met een hoofdletter Z. En lekker exotisch eten op miniscuul kleine bordjes (leidend tot veel eten op de grond en een dolgelukkige, rondhuppelende hond met een flinke couscous-snor, but hey, it's a dogs life so they say). En de mensen babbelden gezapig met elkaar en sloegen elkaar op de schouders onderwijl hun kruidige (blink, blink) sigaretjes aanstekend.

We voelden ons heel cultureel enal.

Maar 't is nikske hoor, 't is al over. Deze avond gaat onze 'cultural coolness' meter immers wederom de dieperik in met een avondje trash-tv (les filles) en een avondje wii'en (les garçons).

Des ochtends...

Ik heb een ree gezien op weg naar het werk! En een niezende koe!

... at least I think so, want ik denk dat ik één van mijn lenzen binnenstebuiten aan heb... Maar van die koe ben ik toch redelijk zeker.

Miet en griet

Hector het weespoesje!Gevonden, moederziel alleen op de parking na de djembe-cursus. Na enig onderzoek met behulp van een keukenweegschaal, tinternet ende een grondige knuffelronde werd geconstateerd:

• 3 weken oud
• loenst
• vuil
• vol vlooien
• superschattig
  

*Crowd goes 'Oooohhh!*

Remind me...

In welk seizoen valt juli nu weer? De herfst zekerst?

Awoe aan nationale feestdagen op zaterdag!

En awoe aan overvolle supermarkten tengevolge van nationale feestdagen op zaterdag! Dat Albert maar een schone 'Waarde landgenoten' uitspreekt morgen!

Tennis @ Kromveld

Zo'n 1 tot 2 keer in de week sleur ik de Sporty Spice in mezelf naar boven en speel ik tennis op TC Kromveld. Een club (zonder website! Oh dear!) die al enkele jaren failliet zou zijn, maar die op een of andere manier toch nog in leven gehouden wordt. Zo worden de bar en de reservaties van de pleinen onder meer gerund door een wat oudere man die reeds meerdere symptonen van Alzheimer vertoont. Vaak leidend tot verhitte discussies omtrent zijn steeds veranderende prijzen die hij, afhankelijk van het decennium waarin hij zich bevindt, opnoemt. Geen spek voor de bek dus van de echte tennissnobs, die in hun allernieuwste 'ik heb hetzelfde aan als de Roger' outfits luidkeels staan te pochen over hun beleggingen terwijl ze met het pinkje in de lucht een sip nemen van hun fluoricerend en zeer giftig uitziend sportdrankje. Deze worden immers onmiddellijk buitengekeken door de trouwe leden van de club, waarvan ongeveer 80% tot de categorie gepensioneerd mag worden gerekend. Ik voel me dan ook helemaal op mijn gemak wanneer ik in mijn tennisshort (lees: tent) uit 1996 en met per ongeluk sokken van mijn broer aan (maatje 46!) mijn beste Sharapova-kreun ten berde breng, terwijl op het plein naast me een 60-plusser in Mickey Mouse t-shirt en met Bjorn Borg haarband, op zichzelf loopt te vloeken met een taalgebruik waar zelfs John 'you can not be serious' McEnroe rode kaken van zou krijgen. Of wanneer een paar 'en we gaan nog niet naar huis' tooghangers vanop het terras over alle terreinen heen lallen of de maskes geen goesting hebben in een partijtje dubbel gemengd...

Just how I like it!

Vrijdagavond

and I quote my fabulous boyfriend: 'Aaarch, vrijdagavond na een lange werkweek, wat alcohol en een stokoude aflevering van FC De Kampioenen, aaarch...' En ik kan niet anders dan instemmen en een sip van mijn margarita nemen.

"Oscar, uwe puree wordt koud"

Blogopstroppink

Mijn hoofd zit gelijk een beetje te vol. Vol met dingen die ik zeker moet doen, dingen die ik zeker wil doen, dingen die ik zeker niet mag vergeten, dingen die ik zeker wil lezen, dingen die ik zeker wil zien, zelfs dingen die zeker mogelijks een leuk blogpostje zouden kunnen opleveren. The thing is (moeha, the thing ...*zucht*), die dingen blijven in mijn hoofd steken. Mijn hoofd is als het ware een beetje geconstipeerd...

Al mijn hoop is dan ook gericht op Peggy De Meyer, want zij heeft daarjuist aangekondigd dat het volgend weekend mooi weer gaat zijn. En als er iets is dat laxerend werkt op mijn grijze cellen, dan is het de zon wel.

So Peggy, I'm counting on you!

Afwasmachine

Little Game Hunter Umba