Enkele dagen geleden werd op intitiatief van deze dame Kokeneten.be in het leven geroepen. Een blog over eten en alles wat daar enigszins iets mee te maken heeft. Een groot aantal world famous (for me that is) bloggers werken reeds mee, including me, myself and I! *Auma Gaad, I'm like totally socializing on the internet enal!*
Picture this: een supergemotiveerde 8-jarige die tijdens zijn tweede repetitie van de plaatselijke harmonie de cimbalen mag bespelen. En picture this: mijn hersenpan tussen die cimbalen.
Hamai, al de hele week wind op kop om naar 't werk te fietsen. Mijn hespen worden stevig getraind en wat betreft mijn ceejootwee-reductie in het kader van het 'ik kyoto' project, het zal ietskes minder worden you guys, want wanneer ik uiteindelijk achter mijn bureau plof, hijg ik even hard als Margriet toen die indertijd de drie trapjes van een podium moest opklimmen.
We hebben nieuwe buren in de blok. Al meer dan twee weken. Nog nooit gezien. Laat staan gehoord (maar dat kan ook aan onze dove onderbuurmefrou liggen die haar telesivie steeds op Rock Werchter luidsterkte heeft staan). Ik ben gelijk een beetje curieus. Zou ik een stoofschotel maken? Of een ei gaan lenen?
Met de (oh, goodie!) mond open in slaap vallen in de camion nadat je een ganse dag gekeken hebt naar het werk van de veldwerkers zonder zelf de handen uit de mouwen te mogen steken (wegens tekort aan forsballen :s en ervaring, ik ben dan ook nog steeds in mijn jobopleidingfase hey folks!).
Dankzij Lilith (ik weet het, de link is misschien niet zo sterk dan de band tussen Annemieke en Rozemieke, but hey, de os is er om vandaar op de ezel te springen zeg ik altijd!), kreeg ik deze ochtend een plotse aanval van 'nostalgitis'. Jaaaaah! Merlina! Met "Alles is tiptop in orde" Napoleon! En Polycarpus Fernandus Augustus 'Pol' Tack! En Evarist de Computer! En Sardonis met de sardonianen! En de parafix! En Stratego! En... *euhm, valt het op dat ik een die hard fan was/ben?*
Holy smoke! Zo'n nine to five job kruipt ook niet in de kouwe kleren! Het enige waar ik 's avonds nog toe in staat ben, is languit in de zetel liggen, en zuchten. Yes, I know, I'm big woes enal. Ik was zelfs niet in staat om vanuit mijn luie zetel een blogje te posten. Zo had ik iets kunnen schrijven over mijn fantastische weekend op de World Series van Renault op het circuit van Zolder (werken het weekend voor je aan je allereerste grote-mensen-job begint is happy happy joy joy!). I kid you not, vorig weekend waren er geen Johnny's, Marina's, Kevin's, Kimberly's, Kenji's, Shania's en Andre's meer te vinden in de rest van Vlaanderen. Ze liepen allemaal in Zolder een shitload aan gratis petjes, balpennen, foldertjes en oordopkens te verzamelen. Verder werd ik ook (gratis en voor niets!) getrakteerd op mannen met blote navelbuiken, mannen met witte driekwartbroeken, mannen met mouwloze t-shirtjes (the horror!), mannen met prikkeldraadtattoo's op de bovenarmen en vooral: mannen die denken dat het dragen van lage enkelkousjes in sandalen minder erg is dan gewone kousen in sandalen (no way, Jose!). Dit alles omgeven door een bieradem waarvan alle tulpen uit Amsterdam slap van gaan hangen. C'etait fantastique!
Als alles goed gaat ben ik vanaf maandag een element van de verzameling van de werkmenschen. Jawaddedadde! *doet spastisch vreugdedansje*
Kijkend naar het podium van Parijs-Roubaix: waar zijn die typische wielerklakskes naartoe? Hoe kan je nu nog geloofwaardig overkomen als Flandrien zonder zo'n fantastisch petje op het hoofd?
want mijn jaloezie op al die strakke Sportkotkonten die hier dagelijks voorbij de deur lopen begint stilletjesaan groter te worden dan mijn dislike om met paarse kop en hijgend als een zwarte labrador in de Sahara-zon rond te hossen in Heverlee-bos. Bij deze hoop ik dus door mijn goed voornemen oep tinternet te plaatsen toch enigszins invloed te kunnen uitoefenen op mijn notorious uitstelgedrag wat lopen betreft. Let's see...
Ik denk dat ik te veel nadenk. Tenminste, dat denk ik toch... Spijtig genoeg is dat nadenken niet evenredig verdeeld over de dag. Ik kan een ganse dag happy, gay and totally mindless rondhuppelen, om dan 's avonds in mijn bedje te kruipen en te constateren dat iemand daarboven het licht heeft aangedaan. Joy!
Ik heb lang getwijfeld of ik bovenstaande foto als header zou gebruiken voor mijn blog. Want enerzijds is het natuurlijk very Paris Hilton om een foto van jezelf in bikini te plaatsen. Anderzijds is deze foto so totally me. Hij representeert wat ik het allerliefste doe: in de zon zitten met een goed boek! Vele mensen vinden dit doodgewoon lui. Voor mij betekent het echter: vluchten in een andere wereld, zo opgaan in het verhaal dat je je niet meer bewust bent van wat er rond je heen gebeurt (bijvoorbeeld dat iemand je aan het fotograferen is :P), genieten is dat.
